على ( ع ) فرمود : « در هر كه شش خصلت جمع شود هيچ خواسته‌اى را براى رسيدن به بهشت و هيچ چيز را براى گريز از دوزخ رها نساخته است : 1 - كسى كه خدا را بشناسد و اطاعتش كند 2 - شيطان را بشناسد و نافرمانيش كند 3 - حق را بشناسد و پيرو آن شود 4 - باطل را بشناسد و از آن بپرهيزد ، 5 - دنيا را بشناسد و آن را دور بيفكند ، 6 - آخرت را بشناسد و آن را بطلبد . » مردى به على ( ع ) عرض كرد : اى امير المؤمنين دنيا را براى ما توصيف كن . حضرت فرمود : « من برايت چه وصف كنم از خانه‌اى كه هر كه در آن تندرست است ايمنى ندارد ، و هر كه در آن بيمار است پشيمان است ، و هر كه در آن فقير است غمگين است ، و هر كه در آن بىنياز است گرفتار است ، در حلال آن حساب و در حرام آن عذاب است . » يك بار همين مطلب از على ( ع ) سؤال شد پس فرمود : « سخن به درازا بگويم يا به اختصار ؟ راوى عرض كرد : به اختصار ، حضرت فرمود : حلال دنيا حساب دارد و حرام آن عذاب دارد . » « 30 » على ( ع ) فرمود : « دنيا در شش چيز خلاصه مىشود : خوردنى ، نوشيدنى ، پوشيدنى ، سوار شدنى ، آميزشى ، بوييدنى : بهترين خوردنيها عسل است و آن نتيجهء چشيدن مگسى است ؛ بهترين نوشيدنيها آب است كه بد كار و نيكوكار در آن برابرند ؛ بهترين پوشيدنيها ابريشم است و آن تنيدهء كرم پيله است ؛ بهترين مركبهاى سوارى اسب است و بر روى آن مردان كشته مىشوند ؛ و بهترين موجودى كه با آن آميزش مىشود زن است و آن آميزش بول دانى در بول دانى است . به خدا زن بهترين عضو خود ( صورت ) را مىآرايد در حالى كه زشت‌ترين عضو آن خواستهء مرد است ، و بهترين بوييدنيها مشك است و آن خون حيوانى است . فصل : روايات اهل بيت ( ع ) در نكوهش دنيا ( 1 ) مىگويم : از طريق شيعه از اهل بيت ( پيامبر ( ص ) ) در نكوهش دنيا مطالبى

--> ( 30 ) به نهج البلاغه خطبهء شمارهء 82 رجوع كنيد .